› انجمن ها › اخلاق در پزشکی › کارت اهدای عضو
- این موضوع خالی است.
-
نویسندهنوشتهها
-
ژوئن 11, 2011 در 5:39 ب.ظ #4157
avin314
کاربربه دنبال آغاز تاپیک اهدای جسد توسط دکتر سهیل پاسخ به این سوال هم خالی از لطف نیست…
کدوماتون کارت اهدای عضو دارید؟اگه آره …فکر,سخن,خاطره یا هرچیز دیگه ای که باعث شد جرقه این کار تو ذهن شما زده شه چی بود؟عکس العمل خانواده تون چی بود؟آیا اونا هم این کارتو دارن؟
ژوئن 11, 2011 در 6:35 ب.ظ #9149soheil
کاربرمن یادم نمیاد که خیلی ناگهانی به فکر این کار افتاده باشم ولی مدتها بود قصد این کارو داشتم یه بار شایدم اتفاقی به سایتش رفتم و ثبت نام کردم 10 روز بعدش کارتش اومد در خونمون و چون من دانشگاه بودم مادرم کارتو دریافت کرده بود(دوست نداشتم کسی بفهمه). عکس العمل خانواده رو یادم نیست ولی مادرم هم تمایل پیدا کرد که ثبت نام کنه ولی نمیدونم این کارو کرد یا نه! الان هم همیشه همراهمه و با وجود اینکه شاید بعضی ها عنوان کردن داشتن کارت رو جانماز آب کشیدن و ریا بدونن ولی من جایی که فکر کنم عنوان کردنش باعث تقویت انگیزه حتی یه نفر برای انجام این کار میشه عنوان می کنم و تا الآن چند نفر از دوستام ترغیب به ثبت نام شدن…
ژوئن 11, 2011 در 6:52 ب.ظ #9150rozita
کاربرمن دارم از طریق سایت http://www.ehda.ir ثبت نام کردم..انگیزه م این بود که اگه بعد از مرگ هم بتونم به کسی خدمت کنم این کار بشه..خانواده م هم خوب برخورد کردن!
ژوئن 11, 2011 در 6:54 ب.ظ #9151sarah
کاربربه نظر من کار خیلی خوبیه منم مدتهاست میخوام اینکارو بکنم.وقتی بمیریم دیکه قلبو قرنیه و کلیه کبدو میخوایم جیکار؟
ژوئن 11, 2011 در 6:56 ب.ظ #9152sarah
کاربرباریکلا خانم دکتر.
ژوئن 11, 2011 در 7:42 ب.ظ #9153honey
کاربرمن خیلی وقته ثبت نام کردم اما هنوز نیومده!دوباره هم درخواست دادم اما هنوز………انگار فعلن زیاد دارن!
من واقعن معتقدم که حیفه بدن ما بره زیر خاک و خوراک کرمها بشه وقتی میشه باهاش به کسی زندگی بخشید…
ژوئن 12, 2011 در 10:11 ق.ظ #9155atefe314
کاربرفكر كنم با اعضا سايت تله پاتي دارم منم ميخاستم اين سوالو بپرسم…
من كارت ندارم فكر كنم هيچ وقت نگيرم….
اما با اهدا اعضام بشدت موافقم . اينكه چرا كارت نميگيرم بر ميگرده به ترس …! اما همه ميدونن كه من اگه در شرايط اهدا قرار بگيرم بايد همين كاررو برام انجام بدن(شرمنده ولي هرگز كارت نمي گيرم!!!!)
ژوئن 12, 2011 در 2:58 ب.ظ #9156hodian
کاربرمن یک سال و نیمه که کارت اهدای اعضا گرفتم و همیشه همراهمه.خانواده م هم هیچ مشکلی با این کار نداشتن.تشویق نکردن اما مانعم هم نشدن چون خودم چندین بار در رابطه با این مسئله باهاشون صحبت کرده بودم و گفته بودم اگه دچار مرگ مغزی بشم و اعضامو اهدا نکنین خیلی از دستتون ناراحت میشم و روحم شب میاد سراغتون.خیلی از دوستام با این که با اهدای اعضا موافقن اما براش اقدامی نمی کنن.اما به نظر من شاید این فکر که اگه اعضای خانواده ی خودمون نیاز به پیوند داشته باشن چه حسی خواهیم داشت خیلی چیزا رو تغییر بده.(برای اون عده ای که ممکنه که فکر کنن گرفتن کارت اهدای اعضا یه جور تفکر منفی رو جذب می کنه باید بگم در این مدتی که من کارت گرفتم هیچ اتفاقی خدا رو شکر برام رخ نداده!)
ژوئن 12, 2011 در 4:07 ب.ظ #9157farzane
کاربرمنم خيلي وقته واسه كرفتن كارت ثبت نام كردم اما هنوز نيومده… و نميدونم عكس العمل خونوادم جيه ولي مطمعنا هيشكي از كار خير بدش نمياد ..
ژوئن 12, 2011 در 4:24 ب.ظ #9158avin314
کاربرآفرین دکتر سهیل.مرحبا. تقویت انگیزه!این درس
بزرگیه که باید همه مون تو زندگی بش توجه کنیم.مخصوصا ما
که ناخواسته الگو شدیم…ما که حتی نشست و برخاستمون هم زیر ذره بینه.ماها وظیفه مون سنگین تره برا اطلاع رسانی…متاسفانه من هنوز به اون درجه از آگاهی و تقوا نرسیدم که بتونم به این راحتی اکسی رو امر یا نهی کنم ولی رفتار عملیم در مقام 1پزشک چه بسا خیلی ها رو به سمت افکارم سوق بده.
نظر شخصی من اینه که تو جامعه ای که اکثر عمکرد ها نشات گرفته ازآگاهیه و
هرکسی با اطلاعات نسبی _که امروزه راحت تر از همیشه در دسترسه_ راهشو
انتخاب کرده دیگه جای حرف نیس..
هر شخص که نماینده 1تفکر یا ذهنیته
فقط با اعمالش می تونه نماینده برحقی برا اون تفکر ذهنیت و در نهایت گروه
عقیده و…باشه.دیگه کار از حرف گذشته,گوش همه از حرف پره…1زمانی بود که
مردم نا آگاهی در پی حقایق پنهانی تشنه شنیدن بودن و امروز اگر تشنه
شنیدنی بود و نا آگاه به حقیقتی گفتن وظیفه میشه واگه نبود…من شدیدا به این معتقدم…اگه به درجه ای برسی که نگا ه ها ناخواسته به سمتت جلب شه
و
الگو بشی وظیفه ت خیلی سنگینه!برا اینکه نماینده خوبی باشی یا باید اون قد
بزرگ شی که الگوی درستی شی یا اگه نشد بزرگ شی باید خودت نباشی ولی الگوی
درستی باشی.و اما کارت اهدا… من و دوستم سالهای اول دانشگاه
بود که از طریق 1روزنامه ثبت نام کردیم.نمیدونید چه انرژی مثبتی بمون داد…بعدها که رفتیم تو بیمارستان و بیمارای نیازمندرو دیدیم
عزممون جزم شد برا اشاعه این فرهنگ مقدس اونم عملا نه با حرف.مدت کمی بعد از عضویت ما یک نفر از فامیل نزدیکم نیاز به پیوند کبدپیدا کرد
با توجه به تعداد زیاد مریضای تو لیست انتظار ,من خیلی نگران بودم که از لیست انظار هرگز بیرون نیاد.ولی به طور معجزه آسایی سریع نوبتش شد…ومن بیشتر از قبل به این معتقد شدم که با هر دستی بدی با همون دست میگیری.
وقتی کارتم اومد در خونه مامانم خیلی ناراحت شد.قابل
تصور نبود.اینم از حساسیت های مادرانه است دیگه که حتی از اسم مرگم برا بچه هاشون وحشت دارن.در جواب نارضایتی ش من فقط گفتم من از همین الان باید نقشم رو تو جامعه پزشکی درست ایفا کنم.1پزشک موفق باید خودش از همه نظر1توصیه
عملی برا بیماراش و بقیه باشه.بعد از گرفتن کارت اهدای من,خواهر برادرم و دوستاشونم برا این کار مقدس پیشقدم شدن و رضایت قلبی من تو اون لحظات غیر قابل توصیف بود.…هرچند هنوزم مامانم ته دلش
ناراحته ازمون بابت این اقدام.ولی…ژوئن 12, 2011 در 5:17 ب.ظ #9159avin314
کاربرخدارو شکر همه آقایون و خانم ها زودتر از اینا قصد کردن.
ولی عاطفه جان چرا ترس؟؟؟
خیالت راحت باشه این اقدام باعث نمیشه هیچ اتفاقی برا هیچ کدوممون بیفته.این 1نگرشه 1تفکره.نفس این کار مهمه.وگرنه امروزه توبیمارستانا هرکی مرگ مغزی میشه انقد با خانواده ش حرف میزنن تا بالاخره هرطور که شده رضایت رو از اکثریت میگیرن.با پول,زور,بیدار کردن احساسات و …
اگه ترست برطرف شد حتما بمون خبر بده.منتظریم…
ژوئن 13, 2011 در 4:03 ب.ظ #9160soheil
کاربرمن امروز (دوشنبه 3/23 ) واسه یه کاری رفتم بیمارستان شریعتی مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم دانشگاه تهران. قبلا شنیده بودم بانک سلول بنیانی جهت پیوند مغز استخوان در بیمارستان شریعتی افتتاح شده و قصد داشتم برم ولی فرصت نشده بود. خلاصه بعد از انجام کارم رفتم ساختمان پیوند مغز استخوان ( یه ساختمان چند طبقه بزرگ به همین نام ). طبقه سوم یه دفتری بود مربوط به اهدای سلول بنیادی. آقایی به نام دکتر جلیلی تو این دفتر بود. یه فرم و یه رضایت نامه پر کردم بعدش 20 سی سی خون گرفتن و تمام!
روال کار اینه HLA typing صورت می گیره برای همه ی داوطلبین بعدا اگر نیازمندی HLA با یک اهدا کننده مچ شد به اون فرد زنگ می زنن و یه دارویی ( G-CSF ) به صورت زیرجلدی تزریق می کنن تا استم سل ها زیاد بشن و بریزن تو خون محیطی بعد اینارو با یه دستگاهی جدا می کنن مثل خون دادن می مونه بعدشم خلاص!
اینم سایتش که امکان ثبت نام آنلاین هم داره : http://www.iscdp.org
ژوئن 13, 2011 در 7:30 ب.ظ #9161khikki
کاربرکار خوبیه
اخه چه فایده داره این جنازه رو بدی زیر خاک و کرمها بخورن وقتی میتونی جون چند نفرو نجات بدی؟ بالاخره اینجوری هم یه جورایی هنوز زنده ای!!!
ژوئن 15, 2011 در 6:09 ق.ظ #9162leila
کاربرمن خیلی وقته ثبت نام کردم ولی کارتم هنوز نیومده
وقتی داشتم فرم اینترنتی و پرمیکردم،به مامانم زنگ زدم وبی مقدمه بهش گفتم کدوم اعضارو اهدا کنم و…،از اون جایی که هیچ مادری دل نداره…..خیلی ناراحت شد
وقتی گوشی و قطع کردم،شاید باورتون نشه هر کاری کردم اطلاعات ثبت نشد..
گوشی و برداشتم و دوباره زنگ زدم دلش و بدست آوردم؛همون لحظه کلید ثبت و زدم و ثبت نام انجام شد.
-
نویسندهنوشتهها
- شما برای پاسخ به این موضوع باید وارد شوید.